Af norninni Gullveigu - (eingöngu ętlaš Fjölęringum og Aldingjum)

Ég hef ķ fįein sinn minnt į keltneska vęttinn Cailleach - forna norn sem gętir grįmunnar į milli lifenda og daušra, sem ein įkvaršar hverjir komast žar yfir eša hvernig. Fyrst žegar ég sį minnst į hana, og įkvaš aš afla mér upplżsinga, var žaš vegna žess aš ég žekki grįmuna og reglur hennar; sem ég hef bęši fjallaš um ķ myndskeišasafninu (Arkķvinu (not.is)) og einnig ķ bókinni Bréf frį sjįlfsmoršingja.

Žegar ég minnist į hana er žaš ekki sķst til aš athuga hvort eitthvaš komi frį öšrum dulspekingum (Mystic) og dulfręšingum (Mystical[ist]), varšandi hvort heiti hennar og tilvera sé žekkt ķ forneskju okkar eigin žjóšarsįlar. Aušvelt er aš athuga žetta, t.d. voru žeir er ortu Völuspį sem settu Urš, Veršandi, Skuld - systurvętti hennar - ķ bundiš mįl.

Aš varpa fram hlutum, og bķša hvort ašrir viti žaš sem upp į vantar, er skemmtileg ķžrótt ķ menningarsamręšu. Žannig var t.d. aš ég hafši lengi velt fyrir mér gįtunni um Hrafnaflóka, og kvöld eitt hringdi ķ mig aldingi (Sage) sem hafši sögu aš segja eftir föšur sķnum, um Hrafnafólkiš, og um hvernig sś žekking leitaši vitund hans uppi.

Sjįlfur hef ég oft minnt į hrafninn Rśninn, sem er žrišji hrafn Óšins - auk Huginn og Muninn - og fengiš įhugaverš višbrögš um žaš frį dulspöku fólki, og žaš sem er įhugaveršast; žegar žś fattar gįtuna um Rśninn, fattaršu fleira en žś setur ķ orš.

Ķ morgun įkvaš ég aš hętta aš bķša - svo ég fór beint ķ Völuspį. Viti menn; hśn heitir Gullveig. Fyrst ég žurfti aš leysa gįtuna sjįlfur; hvaš heitir Forsjónar vętturinn (Providence), fimmta nornin? Ręšum žį sjöttu, Lögmętisvęttinn, sķšar.

 

 

 

 

 

Skemmtižęttir sem BBC gerši um Merlķn og Artśr sem unga menn, geršu Gullveigu góš skil og sérstaklega var sżnt vel hvaš getur gerst ef launhelgar t.d. Drśida og Frķmśra - eša sinnuleysi menningar sem er deyjandi - setur hana śr jafnvęgi: Aš hśn getur breytt fyrirkomulagi grįmunnar* į žann veg aš żmsir óvęttir geta aušveldlega komist ķ okkar tilverurżmi (Realm) og gert óskunda sjįlfir eša meš bólfestu ķ og jafnvel yfirtöku į fólki sem ekki gętir aš sķnum andlegu gildum og ögun (Discipline).

Sjįlfur er ég žeirrar skošunar aš ögun-ar ašferšir ķ öllum trśarkerfum komi hér viš sögu. Sinni mašur žriggja laga frumspekiskilningi - ekki ašeins vitsmunalegum heldur į öllum fimm vitundarsvišum sķnum (Lķkams, Andlega, Greind (Intelligence), Tilfinninga og Óvitundar (Unconscious)), styrki mašur žaš sem Saśl frį Tarsus (Pįll postuli) nefndi hertygi, vopn og verjur, trśarinnar; sjįlfum sér til bęši verndar og sóknar.

Ķ aprķl 2018 var birt sś vitrun, aš landvęttir lżstu žjóšina ķ śtlegš (frį vernd sinni). Ég hélt žį aš eingöngu vęri įtt viš Ķsland og žį sem hér bśa, en voriš 2020 skildi ég aš žetta įtti viš alla landvętti allra žjóša.

[Ég hef séš vitringa orša sem svo aš nś hljóti śtlegšinni aš fara aš ljśka, eša sé lokiš, en slķkar athugasemdir eru Efnishyggja og huglęg óskhyggja. Vęttir tala sķnu mįli, birta žaš er žeim hugnast, ķ umsjį Fjallkonuvęttarins sem sjįlf fer sķnar eigin leišir og ręšir viš žį er henni hentar (samanber drauminn sem atti Endurreistu Žjóšveldi af staš, og hvernig sś oršręša var varšveitt). Nżleg sżn segir berum oršum; vęttir eru reišir.

Veit ekki hvaš žaš merkir, foršast huglęga óskhyggju eša žykjast vita hiš óbirta.]

Hér er mikilvęgt aš skilja, aš efniš kemur į eftir dulefninu - physical or corporeal comes after the metaphysical and spiritual: Efnishyggjan (sem er yfirboršsmennska) er blind og heyrnarlaus žegar kemur aš žvķ sem Er.

Įbending: Fyrir andaveru er andaheimurinn įžreifanlegur og stöšugur en okkar žokukenndur og sé grįmunnar gętt; ósnertanlegur og ósżnilegur.

Eingyšistrśin telur aš sjö tilvistarrżmi séu fyrir hendi, heišinn sišur (Óšinismi og/eša Wodanismi) telur rżmin vera nķu. Sjįlfur sį ég žessi nķu rżmi žegar ég var į tķunda įri og hafši į žeim tķma engar forsendur til žess. Aš hvert rżmi hefur žrjś stig eša tilvistarįstand, er ķ mķnum huga įn vafa - ólišnir og framlišnir t.d. ķ okkar mannanna rżmi auk žrišja rżmis sem ég enn veit ekki hvaš er, aš ég sé aš žaš er merkir ekki aš ég sjįi hvaš žaš er.

Allavega, ... enginn vafi er į aš landvęttir um alla veröld, virša nornirnar sex og taka žįtt ķ aš varšveita jafnvęgiš (Harmony) sem viš öll žurfum į aš halda. Samtķmi okkar er tżndur ķ žreföldum žręši Efnishyggju, Valdhyggju og Félagshyggju, og fólk hvort heldur mann-verur eša mann-eskjur hafa tżnt sögu sinni. Žvķ vita tvķfętlingar samtķmans ekki hverjir žeir eru, hvašan žeir koma, hvar žeir eru, eša hvert žeir stefna.

Hvķ ęttu vęttir sem eru englunum ((og föllnu englunum) og Nephilim öndunum) eldri, aš gęta žķn ef žś afneitar sjįlfum žér?

Sjįšu hvaš geršist 22 mįnušum eftir aš vęttir hęttu aš gęta samręmis (Harmony) okkar. Hafir žś virt fyrirsögn fęrslunnar, ertu annašhvort Fjölęringi (Perennialist) eša Aldingi (Sage), žį séršu žetta vel. Hinir eru žannig frumstilltir af Gorgonunni miklu, Medśsu, aš žeir sjį ašeins annan helming žess sem er ritaš, svo fremi aš žaš stemmi viš innprentaša helminginn; RNA hugans, tvö RNA gera eitt DNA.

Žś manst aš DNA er śtdregin firring Marxķskrar dulspeki, til aš fela fyrir žér aš genavķsindi eru (svosem Dr. John Ioannidis hefur sannaš) 98,8 prósent dulspeki sem hefur ekkert aš gera meš raunverulega litninga (Chromosomes), svo grimmt kvešur aš launhelgum Marxista (en Marx sjįlfur višurkenndi aš hann iškaši djöflamessur) aš fólk veit ekki lengur muninn į DNA og Litningum.

Aš vitrunin um merkingu, vęgi og umfang Gušdómlega sįttmįlann var vitraš mįnuši eftir vitrun śtlegšardómsins, veit ég ekki hvort sé ķ samfellingu (Synchronicity). Kannski. Kannski ekki.

Góšar stundir

 

 

Į persónulegu nótunum:

Žś ert enn hikandi aš taka mark į og skijla, višvaranir okkar sķšustu tvö įrin, aš merking tungumįlsins sé brengluš. Žjóšfélagsverkfręšingar postulanna ellefu, sem stjórnaš hafa öllum launhelgaklśbbum sķšustu aldirnar; taka mark į slķku.

Žeir hafa einnig gaman af aš taka undir, į žann veg aš einungis örfįir fatti žaš.

 

* Grįman er ekki žaš sem Grikkir nefndu įna Styx - mismunandi myndform og śtskżringar eru į žessu fyrirbęri, sem sumir sjį og ašrir ekki, styx er meira eins og einskismannsland į milli tveggja tilverurżma (Realms). Hśn virkar aš sumu leiti žannig aš žegar žś ert framlišinn en žorir ekki yfir eša villist, žį getur žś eigraš um hérnamegin en žś sérš allt ķ grįma og žś sérš ekki venjulegt fólk, utan suma žeirra sem eru ófreskir, aš žś żmist sérš žį berum augum eša eins og žokukenndar verur er bregšur fyrir. Gullveig (Cailleach) hefur vętti į sķnum snęrum sem oft birtast ķ hettukuflum og bera sjaldan andlit sķn og sumir halda aš séu englar - ég veit ekki hverrar nįttśru žeir eru. Yfirleitt vinna tveir slķkir grįmuvęttir (brįšabr. heiti) saman og hafa oft žrjį framlišna (sem eru langt komnir) sér til ašstošar, eša fimm saman ķ teymum; og hafa žaš hlutverk aš ašstoša nżlįtiš fólk aš feršast yfir. Yfirleitt er žaš žannig aš annar žeirra er handanviš og hinn kemur yfir, eins og žeir opni gįtt sem žeir einir geta gert (eša er śthlutaš vald til) og hafa lišna mannvętti meš ķ för eftir atvikum, til aš taka ķ hönd hins framlišna og ašstoša yfir. Ķ langflestum žeirra tilfella žegar framlišinn fer ekki yfir - innan sólarhrings frį śtför eša minningarahöfn lokinni - er vegna misskilnings (t.d. vegna slyss), skelfingar, eša óhefts söknušar - įstęšur geta veriš margar. Ķ sumum slķkra tilfella hafa mannvęttir višeigandi teymis upp į ófreskum sem getur ašstošaš t.d. meš žvķ aš ręša beint viš hinn framlišna eša meš žvķ aš nota fyrirbęnir og annaš innsęi hįš stund og staš, til aš róa hinn framlišna og ašstoša hann viš aš taka viš žeirri ašstoš sem er veitt. Ķ yfirgnęfandi fjölda tilfella, eru framlišnir ašstošašir svo greišlega aš žegar žeir loks įtta sig hinumegin eša vakna upp eins og margir hafa lżst, aš žeir muna ekki eftir žessu atviki.

Žaš er mjög mikilvęgt, žegar fólk deyr skyndilega eša er saknaš sįrt, aš beita bęnum sķnum žannig aš žó mašur syrgi eša eigi eftir aš gera upp, aš mašur aušveldi hinum framlišnu aš losa tengslin og fara.


« Sķšasta fęrsla | Nęsta fęrsla »

Athugasemdir

1 Smįmynd: Magnśs Siguršsson

Žokukenndur ertu Gušjón, -ķ grįmósku dagsins, en mér sżnist žś samt vera staddur į ódįinsakri.

Mér er ekki um mansöng greitt,

minnstan tel ég žaš greiša,

žvķ mér žykir öllum eytt

af žvķ gamni leiša.

file:///C:/Users/shm/Downloads/448-Article%20Text-821-1-10-20210727.pdf

Ljóšlķnurnar eru śr Skķšarķmu.

Takk fyrir uppljómun dagsins.

Magnśs Siguršsson, 24.5.2023 kl. 17:45

2 Smįmynd: Gušjón E. Hreinberg

Ef žś gengur upp hįlsinn ofan viš Seltśn ķ Krķsuvķk, kemuršu ķ lķtinn dal meš tjörn. Žar eru tveir vęttir dįinn og ódįinn. Žess virši aš ganga žar um og žannig vita af žeim af eigin reynslu. Žaš sést greinilega į dalverpinu hver er hvorumegin. Eins og margir vita er Krķsuvķk (eša Krżsuvķk) (stórsvęšiš) eins og mįlverk reginna, eins og allar dulsögur "vors sišar" lifna žar viš.

Gušjón E. Hreinberg, 24.5.2023 kl. 21:12

Bęta viš athugasemd

Ekki er lengur hęgt aš skrifa athugasemdir viš fęrsluna, žar sem tķmamörk į athugasemdir eru lišin.

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband